پیشنهاد میشود برای نمایش بهتر وبلاگ از firefax و یا Google Chrome استفاده نمائید
خووب بریم؟
آماده باشید که رفتیم...
سحرگاهان که در خوابی تو را من لینک خواهم کرد به بقال محل هم لینک خواهم داد
به وبلاگ گدایان و سپوران نیز خواهم رفت
سحرگاهان که در خوابید من هم خواب خواهم دید
مرا هک کن خیالی نیست دوباره آی دی از نو و روز از نو
تمام شب به روزم من و یک وبلاگ پر کامنت خواهم زد
و با فیلتر شکن یک روز وبلاگ رنگ خدا را باز خواهم کرد
رنگ، جلوه ای از نور در طبیعت زیبای خداوند است. تو در محاصره کامل رنگ هایی
قرار گرفته ای که هر کدام پیام و سخنی دارند.
رنگ سفید مظهر پاکی و لطافت و درخشندگی است. رنگ سبز نشانه حیات و طراوت و گاهی سیادت و آقایی است. رنگ آبی آرامش و سکون و آسمان آبی را به یاد می آورد.
رنگ زرد، رنگ طلا، امید و فعالیت و شادی بخش بینندگان است.
رنگ قرمز، تحرک، جنبش و فعالیت و زمانی شهادت و ایثار را رقم می زند و بالاخره رنگ سیاه که بالاتر از همه رنگ هاست، رمز سکوت و غیب است و در حالی که همه رنگ ها را در خود نهفته دارد، هیچ یک را باز نمی تابد.
اما رنگ در انسان نمود دیگری دارد. هر کس بنا بر سلیقه و خصوصیات روحی خود رنگی را می پسندد. تو بگو چه رنگی را دوست داری؟ تا روانشناسی رنگ ها بگوید چگونه شخصیتی هستی؟ علاوه بر اینها ارتباط ظریف دیگری بین انسان و رنگ وجود دارد که چنین می توان بیان کرد: «شخصیت تو رنگ توست.» اکنون لحظه ای فکر کن که تو چه رنگ هستی؟ اما برای پاسخ به این سؤال به سراغ رنگ های طبیعی نرو بلکه به جلوه های شخصیتی خودت بیندیش.
بعضی رنگ انسان را اعتقادات و ایمان او می دانند، چه ایمان نوری است در دل و مسلما پرتو آن در چهره و رفتار هر کس جلوه گر است.
گاهی رنگ انسان را درجه عشق و دوستی او می نامند. چه عشق و محبت واقعی، انسان را به رنگ و بوی محبوب در می آورد. شاید بتوان گفت، تصویر هر کس در دل مردم، رنگ اوست. حالا دقت کن که چه رنگی در دل اطرافیان خود نقش زده ای؟
در دریای بیکران رنگ ها و نقش های این جهان پهناور نیکوترین رنگ برای کیست؟ مسلما «رنگ خدا.»
رنگ خدا عظمت، بزرگی و جلال کبریایی اوست که خدای تو از همه چیز بالاتر و برتر است.
رنگ خدا، رحمت بی منتهای اوست که به وسعت همه هستی است و بر نیکان نیز رحمتی خاص دارد.
رنگ خدا، علم بی پایان اوست که نافذترین دانش هاست و بر همه چیز احاطه کامل دارد.
رنگ خدا، کلام اوست که کامل ترین کلام و شیواترین سخن است.
و در یک کلام، رنگ خدا، همه اسمای نیکوی اوست، هر نامی، وصفی از اوصاف پاک خداوند و نشانی از کمال ذات، و سرّی از اسرار وجود اوست.
و تو ای انسان چون خلیفه خدا بر روی زمینی، از رنگ او در ذات وجود و فطرت پاک خود نشانه ها داری. اما گاه این جلوه ها و رنگ ها را پرده های غفلت و گناه پوشانده و تو آنها را از یاد برده ای. به صفات معبود خود خوب توجه کن.
خدای تو روشنی بخش جهان هستی و یاد او آرامبخش دل هاست. او عالم و دانای پیدا و پنهان است. حلیم و بردبار و عیب پوش بندگان است. همه از جانب او در سلامت و امنیت کامل هستند. پروردگار تو خوب وکیل و سرپرستی است، معبود تو ... تو چطور؟
پس از این لحظه تلاشی آغاز کن. جام بلورین دل را از زشتی ها و ناپاکی ها در چشمه زلال توبه و انابه شستشو ده تا فطرت پاک تو جلوه ای دیگر پیدا کند، سپس با آمادگی کامل و قلبی سلیم به عبادت و پرستش او و خدمت به خلق خدا همت گمار تا هر لحظه به او نزدیک تر شوی.
و با رحمت و کرامت، حلم و صداقت و بزرگواری در کسب رضای معبود خود بکوش تا وجود تو نشانه ای از او باشد و به رنگ او در آیی.
برگرفته از آیه 136 سوره مبارکه بقره.
هشداااار!!!!
